อดีตประธานเฟดนิวยอร์ก ดัดลีย์: กลยุทธ์ 'ลดเงินเฟ้อแบบไม่เจ็บปวด' ของเฟดล้มเหลวแน่นอน
chaincatcherประธานธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) เควิน วอลช์ (Kevin Walsh) ใช้จุดยืนที่แข็งกร้าวต่อเป้าหมายเงินเฟ้อ 2% ในเชิงคำพูด แต่การดำเนินนโยบายจริงกลับอนุรักษ์นิยมกว่ามาก—บิล ดัดลีย์ อดีตประธานเฟดสาขานิวยอร์ก วิจารณ์ช่องว่างนี้อย่างรุนแรง เขาเชื่อว่าความหวังของเฟดที่จะยึดเหนี่ยวการคาดการณ์อัตราเงินเฟ้อด้วยวาทกรรมแข็งกร้าวเพื่อบรรลุ "การชะลอเงินเฟ้อแบบไม่เจ็บปวด" นั้นขาดพื้นฐานทางประวัติศาสตร์และมีข้อบกพร่องเชิงตรรกะโดยเนื้อแท้ จึงล้มเหลวอย่างแน่นอน
เมื่อวันอังคารตามเวลาท้องถิ่น ดัดลีย์ชี้ในคอลัมน์บลูมเบิร์กว่าเงินเฟ้ออยู่เหนือเป้าหมายของเฟดมาเกือบหกปีแล้ว แต่นโยบายการเงินกลับไม่ได้เข้มงวดจริง ในเดือนกันยายน เฟดเพียงปรับขึ้นช่วงเป้าหมายอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ระหว่างธนาคาร ซึ่งเป็นการย้อนกลับเพียงหนึ่งในสามของการปรับลดอัตราดอกเบี้ยที่วางแผนไว้สำหรับปี 2025 และระดับอัตราดอกเบี้ยปัจจุบันยังต่ำกว่าค่าเฉลี่ยปี 2024 ถึง 2025 อยู่ประมาณ 75 จุดพื้นฐาน ขณะเดียวกัน แม้สภาวะการเงินจะตึงตัวขึ้นเล็กน้อย แต่โดยรวมยังคงผ่อนคลาย แบบจำลองของทีมงานคณะกรรมการเฟดแสดงว่าสภาวะการเงินยังคงมีส่วนสนับสนุนการเติบโตของ GDP 0.8 จุดร้อยละในปีหน้า
"ความไม่สอดคล้องระหว่างคำพูดกับการกระทำ" นี้ส่งผลโดยตรงต่อตลาด ดัดลีย์เตือนว่าหากเฟดไม่ดำเนินการอย่างมีนัยสำคัญ ก็มีความเสี่ยงที่การคาดการณ์อัตราเงินเฟ้อจะลอยตัวสูงขึ้น แทนที่จะลดลงกลับสู่เป้าหมาย 2% ตามที่เจ้าหน้าที่คาดหวัง เขาคาดว่าการขึ้นอัตราดอกเบี้ยในเดือนธันวาคมแทบจะเป็นข้อสรุปที่แน่นอนแล้ว แต่ขั้นตอนนี้เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะปิดช่องว่างระหว่างสัญญาณนโยบายกับการดำเนินการจริง
วาทกรรมแข็งกร้าว การกระทำล่าช้า
วอลช์แถลงอย่างชัดเจนในงานแถลงข่าวหลังการประชุมคณะกรรมการกำหนดนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐ (Federal Open Market Committee: FOMC) เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม โดยย้ำว่าเฟด "รับผิดชอบอย่างเต็มที่" ต่อเป้าหมายเงินเฟ้อ 2% และปฏิเสธอย่างชัดเจนต่อการคาดเดาที่ว่าเฟดยอมให้เงินเฟ้อสูงขึ้น
อย่างไรก็ตาม ดัดลีย์ชี้ว่ามีช่องว่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างความเป็นจริงของนโยบายกับคำกล่าวข้างต้น การปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยในเดือนกันยายนเป็นเพียงการย้อนกลับบางส่วนของการผ่อนคลายก่อนหน้านี้ และอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ระหว่างธนาคารยังคงอยู่ในระดับที่ค่อนข้างผ่อนคลาย อัตราการว่างงานที่ต่ำและสภาวะการเงินที่ผ่อนคลายโดยรวมไม่สนับสนุนการตัดสินว่า "นโยบายการเงินเข้มงวดแล้ว"
ดัดลีย์เชื่อว่ารูปแบบ "พูดแต่ไม่ทำ" นี้ดำเนินมานานหลายปี และข้อเท็จจริงที่ว่าเงินเฟ้อยังไม่กลับสู่เป้าหมายก็คือการปฏิเสธประสิทธิผลของกลยุทธ์นี้ในตัว
ข้อบกพร่องร้ายแรงสองประการของ "การชะลอเงินเฟ้อแบบไม่เจ็บปวด"
ดัดลีย์สรุปกลยุทธ์โดยนัยของวอลช์ว่าเป็น "การชะลอเงินเฟ้อแบบไม่เจ็บปวด"—นั่นคือ การรักษาความน่าเชื่อถือด้วยวาทกรรมแข็งกร้าวเพื่อยึดเหนี่ยวการคาดการณ์อัตราเงินเฟ้อ ปล่อยให้เงินเฟ้อลดลงกลับสู่ 2% ตามธรรมชาติโดยไม่ก่อให้เกิดผลกระทบรุนแรงต่อตลาดแรงงาน วอลช์เองกล่าวว่า "ผมไม่คิดว่าเราจำเป็นต้องทำให้ตลาดแรงงานเจ็บปวดเพื่อบรรลุเป้าหมายของเรา"
ดัดลีย์ตั้งข้อกังขาพื้นฐานสองประการต่อเรื่องนี้
ประการแรก กลยุทธ์นี้ถูกทดสอบมาหลายปีแล้ว และผลลัพธ์คือความล้มเหลว เงินเฟ้อไม่ได้ลู่เข้าหาการคาดการณ์อัตราเงินเฟ้อที่ถูกยึดเหนี่ยวไว้โดยปราศจากการเข้มงวดทางการเงินอย่างมีนัยสำคัญ
ประการที่สอง หากไม่มีการดำเนินนโยบายจริงตามมา ตรรกะก็สามารถย้อนกลับได้เช่นกัน: การคาดการณ์อัตราเงินเฟ้อไม่ได้ยึดเหนี่ยวให้ลดลง แต่ลอยตัวสูงขึ้น สอดคล้องกับระดับเงินเฟ้อจริง ผลสำรวจจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนและผลสำรวจครัวเรือนแสดงว่าการคาดการณ์อัตราเงินเฟ้อหนึ่งปีสูงถึง 4.7% และ 3.9% ตามลำดับ แม้แต่ตัวชี้วัดระยะยาวก็อยู่ที่ 3.5% และ 3.0% ซึ่งยังคงอยู่ในระดับสูง
ช็อกด้านอุปทานไม่ใช่ข้ออ้างสำหรับการไม่ดำเนินการ
ดัดลีย์ยังตอบโต้ข้อโต้แย้งกระแสหลักอีกประการหนึ่งในการอภิปรายนโยบายปัจจุบัน—ที่ว่านโยบายการเงินไม่ใช่เครื่องมือที่เหมาะสมในการจัดการกับช็อกด้านอุปทาน เช่น ภาษีนำเข้าและราคาพลังงาน เนื่องจากช็อกเหล่านี้อาจเป็นเพียงการปรับระดับราคาชั่วคราวหรือครั้งเดียว
เขายอมรับว่าข้อโต้แย้งนี้มีเหตุผลอยู่บ้าง แต่เชื่อว่ามันมองข้ามประเด็นสำคัญ: ความรับผิดชอบของเฟดคือการทำให้แน่ใจว่าอุปสงค์ไม่เกินอุปทานที่มีอยู่อย่างต่อเนื่อง หากอุปทานลดลงนำไปสู่อุปสงค์ส่วนเกินสัมพัทธ์ ราคาก็จะสูงขึ้น และเฟดจำเป็นต้องกดอุปสงค์เพื่อคืนสมดุล เขาอ้างประสบการณ์จากปี 2022 ถึง 2023 โดยชี้ว่าตลาดแรงงานที่ตึงตัวมากได้ผลักดันค่าจ้างและเงินเฟ้อให้สูงขึ้นจริง และความตึงตัวของตลาดแรงงานยังคงมีผลกระทบอย่างมากต่อแนวโน้มเงินเฟ้อ เส้นโค้งฟิลลิปส์ไม่ได้ไร้ประสิทธิภาพ
ยิ่งไปกว่านั้น หากการคาดการณ์อัตราเงินเฟ้อหลุดออกจากกรอบมากขึ้นในกระบวนการนี้ การกดอุปสงค์ที่เฟดจำเป็นต้องทำก็จะยิ่งมากขึ้น และต้นทุนนโยบายก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย
การขึ้นดอกเบี้ยเดือนธันวาคมอาจเป็นจุดเปลี่ยน แต่ยังไม่เพียงพอ
ดัดลีย์คาดว่าการขึ้นอัตราดอกเบี้ยในเดือนธันวาคมแทบจะเป็นข้อสรุปที่แน่นอนแล้ว ซึ่งจะช่วยลดช่องว่างระหว่างคำพูดกับการกระทำ และเป็นก้าวไปในทิศทางที่ถูกต้อง
อย่างไรก็ตาม เขาย้ำว่าวอลช์จำเป็นต้องอธิบายต่อตลาดอย่างตรงไปตรงมามากขึ้นว่าแนวทางนโยบายแบบใดที่จำเป็นเพื่อนำเงินเฟ้อกลับสู่เป้าหมาย 2% นี่ไม่ใช่การชี้นำเชิงคาดการณ์ (forward guidance) แต่เป็นการอธิบายพื้นฐานว่านโยบายการเงินควรตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของแนวโน้มการเติบโตทางเศรษฐกิจ การจ้างงาน และเงินเฟ้ออย่างไร
ในมุมมองของดัดลีย์ หากเฟดยังคงแทนที่การดำเนินการอย่างมีนัยสำคัญด้วยวาทกรรมแข็งกร้าว วิสัยทัศน์ "การชะลอเงินเฟ้อแบบไม่เจ็บปวด" ไม่เพียงแต่ยากที่จะบรรลุ แต่ยังอาจทำให้การคาดการณ์อัตราเงินเฟ้อหลุดออกจากกรอบมากขึ้นอีก และสุดท้ายบีบให้นโยบายต้องแบกรับต้นทุนที่สูงขึ้น
เนื้อหานี้จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแจ้งข้อมูลและให้ความรู้เท่านั้น และไม่ถือว่าเป็นคำแนะนำด้านการลงทุนที่เกี่ยวข้องกับ BTCC แต่อย่างใด BTCC ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ แต่ไม่สามารถรับประกันความจริงแท้ ความถูกต้อง หรือความเป็นต้นฉบับของเนื้อหาข้างต้นได้