Eski New York Fed Başkanı Dudley: Fed'in 'acısız enflasyon düşürme' stratejisi başarısızlığa mahkum
chaincatcherFed Başkanı Kevin Walsh, %2 enflasyon hedefi konusunda sözde sert bir duruş sergiledi, ancak fiili politika eylemleri çok daha muhafazakar oldu—eski New York Fed Başkanı Bill Dudley bu farkı sert bir şekilde eleştirdi. Fed'in sert söylem yoluyla enflasyon beklentilerini sabitleyerek "acısız dezenflasyon" sağlama umudunun tarihsel temelden yoksun olduğunu ve içsel mantık hataları barındırdığını, bu nedenle başarısızlığa mahkum olduğunu düşünüyor.
Salı günü yerel saatle Dudley, Bloomberg'deki köşe yazısında enflasyonun yaklaşık altı yıldır Fed'in hedefinin üzerinde seyrettiğini, ancak para politikasının fiilen kısıtlayıcı olmadığını belirtti. Eylül ayında Fed yalnızca federal fon oranı hedefini artırdı ve 2025 için planlanan üç faiz indiriminden yalnızca birini geri aldı; mevcut oran seviyesi hâlâ 2024-2025 dönemi ortalamasının yaklaşık 75 baz puan altında. Bu arada, finansal koşullar hafif sıkılaşmış olsa da genel olarak gevşek kalmaya devam ediyor; Fed'in personel modeli, finansal koşulların önümüzdeki yıl GSYİH büyümesine hâlâ 0,8 puan olumlu katkı sağladığını gösteriyor.
Bu "söz-eylem tutarsızlığı" piyasa üzerinde doğrudan etki yaratıyor. Dudley, Fed'in önemli bir sıkılaştırma eylemi gerçekleştirmemesi halinde enflasyon beklentilerinin yetkililerin umduğu gibi %2 hedefine gerilemek yerine yükselme riski taşıdığı uyarısında bulundu. Aralık ayında bir faiz artırımının neredeyse kesin olduğunu, ancak bu adımın tek başına politika sinyalleri ile fiili eylemler arasındaki farkı kapatmaya yetmeyeceğini öngörüyor.
Sert Sözler, Geciken Eylemler
Walsh, 28 Ekim'deki Federal Açık Piyasa Komitesi (FOMC) toplantısının ardından düzenlenen basın toplantısında net açıklamalarda bulunarak Fed'in %2 enflasyon hedefinden "tamamen sorumlu" olduğunu vurguladı ve Fed'in daha yüksek enflasyonu tolere ettiği yönündeki spekülasyonları açıkça reddetti.
Ancak Dudley, politika gerçekliği ile söz konusu açıklamalar arasında önemli bir fark olduğuna işaret etti. Eylül ayındaki faiz artırımı, önceki genişletici adımların yalnızca kısmi bir geri alınmasıydı ve federal fon oranı nispeten gevşek bir seviyede kalmaya devam ediyor. Düşük işsizlik oranı ve genel olarak gevşek finansal koşullar, "para politikasının zaten kısıtlayıcı olduğu" yargısını desteklemiyor.
Dudley, bu "söylemde kalan, eylemde olmayan" modelin yıllardır sürdüğünü ve enflasyonun hedefe geri dönmemiş olmasının başlı başına bu stratejinin etkinliğinin reddi anlamına geldiğini düşünüyor.
"Acısız Dezenflasyon"un İki Ölümcül Kusuru
Dudley, Walsh'ın ima ettiği stratejiyi "acısız dezenflasyon" olarak özetledi—yani, sert söylem yoluyla güvenilirliği koruyarak enflasyon beklentilerini sabitlemek ve işgücü piyasasında önemli şoklara yol açmadan enflasyonun doğal olarak %2'ye gerilemesini sağlamak. Walsh'ın kendisi, "Hedeflerimize ulaşmak için işgücü piyasasına zarar vermemiz gerektiğini düşünmüyorum" dedi.
Buna karşılık Dudley iki temel şüphe ortaya koydu.
Birincisi, bu strateji uzun yıllar boyunca denendi ve sonuç başarısızlık oldu. Enflasyon, önemli bir parasal sıkılaştırma olmaksızın sabitlenen enflasyon beklentilerine yakınsamadı.
İkincisi, fiili politika takibi olmadığında mantık tersine de işleyebilir: enflasyon beklentileri aşağı değil yukarı sabitlenir ve fiili enflasyon seviyeleriyle uyumlu hale gelir. Michigan Üniversitesi anketleri ve hane halkı anketleri, bir yıllık enflasyon beklentilerinin sırasıyla yüzde 4,7 ve yüzde 3,9 gibi yüksek seviyelerde olduğunu; daha uzun vadeli göstergelerin bile %3,5 ve %3,0'a ulaştığını ve hâlâ yüksek seviyelerde olduğunu gösteriyor.
Arz Şokları Eylemsizlik İçin Mazeret Olamaz
Dudley ayrıca mevcut politika tartışmalarındaki bir diğer yaygın argümana da yanıt verdi—tarifeler ve enerji fiyatları gibi arz kaynaklı şoklarla başa çıkmak için para politikasının uygun bir araç olmadığı, çünkü bu şokların geçici veya tek seferlik fiyat seviyesi ayarlamaları olabileceği görüşü.
Bu argümanın bir miktar haklılık payı olduğunu kabul etti, ancak önemli bir noktayı gözden kaçırdığını düşünüyor: Fed'in sorumluluğu, talebin mevcut arzı sürekli olarak aşmamasını sağlamaktır. Arzdaki bir düşüş göreli talep fazlasına yol açarsa fiyatlar yükselir ve Fed'in dengeyi yeniden sağlamak için talebi bastırması gerekir. 2022-2023 tecrübelerine atıfta bulunarak, aşırı sıkı bir işgücü piyasasının gerçekten de ücretleri ve enflasyonu yukarı ittiğini ve işgücü piyasasındaki sıkılığın enflasyon görünümü üzerinde hâlâ önemli bir etkisi olduğunu; Phillips eğrisinin etkisiz hale gelmediğini belirtti.
Ayrıca, bu süreçte enflasyon beklentileri daha da çapasız hale gelirse, Fed'in ihtiyaç duyacağı talebi bastırma daha büyük olacak ve politika maliyetleri daha yüksek olacaktır.
Aralık Faiz Artırımı Bir Dönüm Noktası Olabilir, Ancak Yeterli Değil
Dudley, Aralık ayında bir faiz artırımının neredeyse kesin olduğunu ve bunun sözler ile eylemler arasındaki farkı daraltmaya yardımcı olacağını, doğru yönde bir adım olduğunu öngörüyor.
Ancak aynı zamanda Walsh'ın, enflasyonu %2 hedefine geri getirmek için nasıl bir politika yolunun gerektiğini piyasaya daha açık bir şekilde anlatması gerektiğini vurguladı. Bu bir ileriye dönük rehberlik değil, para politikasının ekonomik büyüme, istihdam ve enflasyon görünümündeki değişikliklere nasıl yanıt vermesi gerektiğine dair temel bir açıklamadır.
Dudley'e göre, Fed sert söylemi önemli eylemlerin yerine koymaya devam ederse, "acısız dezenflasyon" vizyonu yalnızca zor olmakla kalmayacak, aynı zamanda enflasyon beklentilerini daha da çapasız hale getirerek nihayetinde politikayı daha büyük maliyetler üstlenmeye zorlayabilecektir.
Bu içerik yalnızca bilgilendirme ve eğitim amaçlıdır ve BTCC ile ilgili yatırım tavsiyesi teşkil etmez. BTCC yukarıdaki içeriğin doğruluğunu, kesinliğini veya özgünlüğünü garanti etmek için elinden geleni yapmaktadır ancak bu konuda garanti veremez.