นิด้าโพลชี้โฉมหน้าวิกฤตการศึกษาไทย: เด็กเข้าถึงการเรียนรู้คุณภาพสูงยาก ค่าเทอมแพง-โรงเรียนไกลเกินเอื้อม

ผลสำรวจสะท้อนความเหลื่อมล้ำชัดเจน อนาคตชาติถูกขโมยโอกาสโดยระบบที่วัดค่าทุกอย่างเป็นเงินตรา

ค่าใช้จ่ายการศึกษาแพงลิ่วเหมือนราคา Bitcoin ยุคบูลรัน ขณะที่โรงเรียนดีๆ กระจุกตัวในเมืองใหญ่—เด็กต่างจังหวัดต้องดิ้นรนเหมือนเทรดเดอร์ขาดทุนซื้อ ATH

แม้รัฐจะอ้างนโยบาย ’การศึกษาเพื่อทั้งหมด’ แต่ในทางปฏิบัติ กลับทำงานเหมือน DeFi protocol ที่มี gas fee สูงจนคนทั่วไปใช้ไม่ไหว

ศูนย์สำรวจความคิดเห็น “นิด้าโพล” สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) ร่วมกับ ภาคีเครือข่ายเพื่อการศึกษาไทย Thailand Education Partnership (TEP) เปิดเผยผลการสำรวจเรื่อง “เปิดเทอมแล้ว ลูกหลานเรียนที่ไหนดี” ทำการสำรวจระหว่างวันที่ 12-14 พฤษภาคม 2568 จากประชาชนที่มีอายุ 26 ปีขึ้นไป กระจายทุกภูมิภาค ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ ทั่วประเทศ รวมจำนวนทั้งสิ้น 1,310 หน่วยตัวอย่าง

จากการสำรวจเมื่อถามถึงความกังวลที่มีต่ออนาคตของเยาวชนไทย ทั้งในเรื่องการเข้าถึงระบบการศึกษา ความเท่าเทียม คุณภาพ การสนับสนุน และนโยบายด้านการศึกษา พบว่า ตัวอย่าง ร้อยละ 30.69 ระบุว่าค่อนข้างกังวล รองลงมา ร้อยละ 25.19 ระบุว่า ไม่ค่อยกังวล ร้อยละ 22.21 ระบุว่า กังวลมาก และร้อยละ 21.91 ระบุว่า ไม่กังวลเลย

สำหรับประเภทของโรงเรียนที่สามารถมอบการศึกษาที่มีคุณภาพดีแก่เด็กไทย พบว่า ตัวอย่าง ร้อยละ 46.26 ระบุว่า โรงเรียนรัฐ รองลงมา ร้อยละ 26.18 ระบุว่า โรงเรียนเอกชน ร้อยละ 7.18 ระบุว่า โรงเรียนนานาชาติ ร้อยละ 6.87 ระบุว่า ไม่ทราบ/ไม่ตอบ/ไม่แน่ใจ ร้อยละ 5.80 ระบุว่า โรงเรียนสาธิต ร้อยละ 5.04 ระบุว่า โรงเรียนสองภาษา (Bilingual School) ร้อยละ 1.22 ระบุว่า โรงเรียนศาสนา และโรงเรียนทางเลือก (โรงเรียนที่มีระบบการศึกษาแบบเปิดให้มีความยืดหยุ่น ทั้งในด้านหลักสูตร การเรียนการสอน การประเมินผลโดยเน้นพัฒนาทักษะตามความสามารถเฉพาะตัวของเด็ก) ในสัดส่วนที่เท่ากัน และร้อยละ 0.23 ระบุว่า โฮมสคูล(Homeschool เป็นแบบการศึกษาที่ผู้เรียนเลือกใช้บ้านเป็นฐานการเรียนรู้แทนการไปเรียนโดยมีพ่อแม่หรือผู้ปกครองเป็นครูผู้สอน)

ทั้งนี้เหตุผลที่ประชาชนเลือกประเภทของโรงเรียนที่สามารถมอบการศึกษาที่มีคุณภาพดีแก่เด็กไทย พบว่าตัวอย่าง ร้อยละ 46.64 ระบุว่า ครูมีคุณภาพ รองลงมา ร้อยละ 44.75 ระบุว่า หลักสูตรที่ทันสมัย ร้อยละ 33.69 ระบุว่าใกล้บ้าน ร้อยละ 32.46 ระบุว่า โรงเรียนมีอุปกรณ์การเรียน การสอนที่ทันสมัย ร้อยละ 31.31 ระบุว่า ราคาที่เหมาะสมร้อยละ 26.48 ระบุว่า มีสังคมที่ดีในโรงเรียน ร้อยละ 26.23 ระบุว่า ความปลอดภัย ร้อยละ 15.33 ระบุว่า เด็กได้ภาษาที่ 2 (เช่น ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน เป็นต้น) ร้อยละ 11.23 ระบุว่า ชื่อเสียงที่ผ่านมาของโรงเรียน และร้อยละ 8.03 ระบุว่าการปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรมให้แก่เด็ก

สำหรับการมีโอกาสให้บุตรหลานหรือเยาวชนในความดูแลได้เข้าเรียนในโรงเรียนตามที่เลือกไว้ พบว่าตัวอย่าง ร้อยละ 58.44 ระบุว่า มีโอกาสทุกคน รองลงมา ร้อยละ 15.16 ระบุว่า ไม่มีใครมีโอกาส ร้อยละ 12.63 ระบุว่ามีโอกาสบางคน ร้อยละ 11.23 ระบุว่า ไม่มีบุตรหลาน/เยาวชนในความดูแล และร้อยละ 2.54 ระบุว่า บุตรหลานในความดูแลยังไม่ถึงวัยเข้าโรงเรียน โดยผู้ที่ระบุว่า มีโอกาสบางคน และไม่มีใครมีโอกาส ให้เหตุผลที่ทำให้บุตรหลานหรือเยาวชนในความดูแลบางคนหรือทุกคนไม่สามารถเข้าเรียนในโรงเรียนตามรูปแบบที่เลือกได้ พบว่าตัวอย่าง ร้อยละ 56.05 ระบุว่า ค่าใช้จ่ายสูงเกินไป รองลงมา ร้อยละ 14.16 ระบุว่า อยู่ไกลบ้าน ร้อยละ 8.55 ระบุว่าสอบไม่ผ่าน และบุตรหลาน/เยาวชนในความดูแล ปฏิเสธที่จะทำตาม ในสัดส่วนที่เท่ากัน ร้อยละ 7.97 ระบุว่ารับจำนวนจำกัด และร้อยละ 4.72 ระบุว่า ในอดีตไม่มีโรงเรียนที่มีรูปแบบที่หลากหลายอย่างปัจจุบัน

ท้ายที่สุดเมื่อถามความคิดเห็นของประชาชนถึงหน่วยงานที่จะสามารถช่วยเหลือประชาชนในการสนับสนุนและพัฒนาการศึกษาให้มีคุณภาพ พบว่า ตัวอย่าง ร้อยละ 65.50 ระบุว่า รัฐบาล (รวมกระทรวงและข้าราชการที่เกี่ยวข้อง) รองลงมา ร้อยละ 18.86 ระบุว่า ไม่มีภาคส่วนใดทำได้ ต้องพึ่งพาตนเอง ร้อยละ 9.54 ระบุว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ร้อยละ 4.12 ระบุว่า ผู้ประกอบการภาคธุรกิจ (เช่น การเปิดโรงเรียนเองของภาคธุรกิจ)ร้อยละ 1.45 ระบุว่า ประชาสังคม หรือ องค์กรไม่แสวงหากำไร และร้อยละ 0.53 ระบุว่า ไม่ทราบ/ไม่ตอบ

โดย สำนักข่าวอินโฟเควสท์ (18 พ.ค. 68)