เหนือกว่า APY: บอกลาความเชื่อใจแบบกล่องดำ ประเมินตรรกะความปลอดภัยของการ Stake ETH ใหม่

เขียนโดย: imToken

ในช่วงที่ผ่านมา เหตุการณ์ด้านความปลอดภัยในอุตสาหกรรมคริปโตแทบไม่เคยหยุดนิ่ง

ตั้งแต่แพลตฟอร์มเทรดที่สูญเสียเงินหลายพันล้านดอลลาร์ ไปจนถึงการโจมตีซัพพลายเชนของวอลเล็ตและผู้ให้บริการบุคคลที่สาม รวมถึงช่องโหว่ของสัญญาอัจฉริยะและการขโมยสินทรัพย์บนเชน เหตุการณ์ต่างๆ เหล่านี้คอยย้ำเตือนเราอยู่เสมอว่า ในโลกคริปโต ความปลอดภัยของสินทรัพย์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าบล็อกเชนพื้นฐานมีความน่าเชื่อถือเพียงใดเท่านั้น แต่ยังขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นผู้ดูแลสินทรัพย์ ใครเป็นผู้ควบคุมคีย์ และมีจุดที่ต้องเชื่อใจมากน้อยเพียงใดในห่วงโซ่บริการทั้งหมด

สำหรับผู้ถือ ETH การเข้าร่วม Stake ก็เช่นเดียวกัน

อีเธอเรียมได้สร้างกลไกการ Stake แบบเนทีฟที่ค่อนข้างสมบูรณ์แล้ว ผู้ใช้สามารถ Stake ETH เพื่อเป็นผู้ตรวจสอบความถูกต้องของเครือข่าย ได้รับรางวัลจากโปรโตคอลพร้อมกับช่วยรักษาความปลอดภัยของเครือข่าย แต่เมื่อการ Stake พัฒนาไปสู่รูปแบบการเข้าร่วมที่หลากหลาย เช่น การฝากไว้กับกระดานเทรด การ Stake แบบมีสภาพคล่อง และบริการโหนดแบบมืออาชีพ ปัญหาที่ถูกมองข้ามได้ง่ายก็เกิดขึ้นตามมา:

การ Stake ETH เหมือนกัน แต่สิทธิ์ในการควบคุมสินทรัพย์และขอบเขตความปลอดภัยเบื้องหลังแต่ละทางเลือกอาจแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

หากมอบ ETH ให้บุคคลที่สาม ใครคือผู้มีสิทธิ์ถอนเงิน? หากให้ผู้ให้บริการมืออาชีพเป็นผู้รันผู้ตรวจสอบ ผู้ใช้ยังสามารถควบคุมเงินต้นได้ด้วยตนเองหรือไม่? และระหว่างการ Stake แบบเนทีฟกับการ Stake แบบมีสภาพคล่อง มีความเสี่ยงแฝงเพิ่มขึ้นอย่างไรบ้าง?

การทำความเข้าใจปัญหาเหล่านี้ให้ชัดเจน อาจสำคัญกว่าการเปรียบเทียบ APY ของผลิตภัณฑ์ Stake ต่างๆ เพียงอย่างเดียว

1. ด่านแรกของความปลอดภัยในการ Stake: ใครเป็นผู้ถือสิทธิ์ถอนสินทรัพย์?

เพื่อทำความเข้าใจกลไกความปลอดภัยของการ Stake ETH ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจให้ชัดเจนว่าโหนดผู้ตรวจสอบของอีเธอเรียมถูกควบคุมโดยใคร

อีเธอเรียมใช้กลไกฉันทามติแบบ Proof of Stake (PoS) ผู้ใช้ฝาก ETH อย่างน้อย 32 ETH เข้าสู่สัญญาฝากเงิน ก็สามารถเปิดใช้งานโหนดผู้ตรวจสอบได้หนึ่งโหนด เข้าร่วมการเสนอบล็อก การตรวจสอบธุรกรรม และการพิสูจน์ฉันทามติ และได้รับรางวัลตามกฎของเครือข่าย

แต่โหนดผู้ตรวจสอบหนึ่งโหนดไม่ได้ถูกควบคุมด้วยคีย์เพียงดอกเดียว ในระบบการ Stake ของอีเธอเรียม สิทธิ์หลักถูกแบ่งออกเป็นสองประเภท:

คีย์ลงนาม (Signing Key): ใช้สำหรับการทำงานประจำวันของโหนดผู้ตรวจสอบ รวมถึงการส่งข้อเสนอบล็อกและการพิสูจน์การตรวจสอบ เป็นสิทธิ์ในการดำเนินงานเพื่อเข้าร่วมฉันทามติของเครือข่าย

คีย์ถอนเงิน (Withdrawal Key): ใช้ควบคุมความเป็นเจ้าของของเงินต้นและผลตอบแทนจากการ Stake กำหนดว่าเงินจะถูกส่งคืนไปยังที่อยู่ที่ระบุเท่านั้น (โดยปกติผูกโดยตรงกับที่อยู่วอลเล็ตแบบ self-custody ของผู้ใช้) แสดงถึงสิทธิ์ควบคุมสินทรัพย์ขั้นสุดท้าย

หน้าที่ของทั้งสองคีย์ชัดเจนมาก คีย์ลงนามกำหนดว่าผู้ตรวจสอบจะทำงานได้ตามปกติหรือไม่ ส่วนคีย์ถอนเงินกำหนดว่าใครสามารถถอนเงินออกไปได้ในที่สุด นั่นหมายความว่า ผู้ที่รับผิดชอบการรันผู้ตรวจสอบ ไม่จำเป็นต้องมีสิทธิ์ควบคุมสินทรัพย์ขั้นสุดท้ายเสมอไป

เมื่อเข้าใจการแบ่งสิทธิ์ในระดับนี้แล้ว ก็จะเห็นความแตกต่างโดยพื้นฐานระหว่างโหมด custodial และ non-custodial ได้ชัดเจน:

ในการ Stake แบบ custodial เต็มรูปแบบ สิทธิ์ทั้งสองประเภทมักรวมอยู่ที่แพลตฟอร์ม ผู้ใช้ฝาก ETH เข้าสู่กระดานเทรดหรือสถาบันรับฝากทรัพย์สิน แพลตฟอร์มรับผิดชอบทั้งการรันโหนดและควบคุมสิทธิ์ถอนเงิน สิ่งที่ผู้ใช้เห็นที่หน้าจอเป็นเพียงยอดคงเหลือทางบัญชี สินทรัพย์จะไถ่ถอนคืนได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับการจัดการเงินทุน กฎการถอน และสถานะการดำเนินงานของแพลตฟอร์มโดยตรง

ในโหมดการ Stake แบบ non-custodial สิทธิ์ทั้งสองประเภทถูกแยกออกจากกันทางกายภาพ ผู้ใช้ควบคุมสิทธิ์ถอนเงินผ่านวอลเล็ตของตนเอง ผู้ให้บริการมืออาชีพถือเพียงคีย์ลงนามและรับผิดชอบการดูแลโหนดประจำวัน แม้ผู้ให้บริการจะรับช่วงการดูแลฮาร์ดแวร์และเครือข่ายที่ยุ่งยาก ก็ไม่สามารถใช้สิทธิ์การดำเนินงานในมือเพื่อโอนเงินต้นที่ Stake ของผู้ใช้ออกไปได้

การออกแบบที่แยก "สิทธิ์ถอนเงินเป็นของผู้ใช้ สิทธิ์ดำเนินงานเป็นของผู้ให้บริการ" เช่นนี้ มีคุณค่าหลักคือการลดขอบเขตความเชื่อใจให้เหลือน้อยที่สุด ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องสละสิทธิ์ควบคุมเงินต้น และไม่ต้องแบกรับต้นทุนการดูแลโหนดที่สูงเพียงลำพัง

แน่นอนว่า non-custodial ไม่ได้หมายความว่าไม่มีความเสี่ยง

คีย์ลงนามยังคงเกี่ยวข้องกับประสิทธิภาพประจำวันของผู้ตรวจสอบ หากผู้ให้บริการเกิดการรั่วไหลของคีย์ การลงนามซ้ำซ้อน หรือระบบล่มอย่างรุนแรง ผู้ตรวจสอบก็ยังอาจถูกบทลงโทษในระดับโปรโตคอล

ดังนั้น ขั้นแรกในการประเมินแผนการ Stake คือการดูว่ามีการแยกสิทธิ์ถอนเงินออกจากสิทธิ์ดำเนินงานอย่างเคร่งครัดหรือไม่ และผู้ใช้ได้ถือกุญแจสำหรับนำสินทรัพย์กลับคืนไว้ในมือของตนเองจริงหรือไม่

2. โปรโตคอลเนทีฟของอีเธอเรียมปกป้องสินทรัพย์ที่ Stake อย่างไร?

เมื่อเข้าใจการควบคุมคีย์แล้ว คำถามสำคัญอีกข้อคือ ทำไมการเข้าร่วมการ Stake แบบเนทีฟของอีเธอเรียมโดยตรงจึงเหนือกว่าผลิตภัณฑ์ Stake อนุพันธ์จากบุคคลที่สามต่างๆ อย่างชัดเจนในเชิงโครงสร้างความปลอดภัย?

หัวใจสำคัญคือ การ Stake ETH แบบเนทีฟสร้างขึ้นบนโปรโตคอลฉันทามติระดับล่างของอีเธอเรียมโดยตรง ไม่ต้องเพิ่มชั้นกลางพิเศษใดๆ

เมื่อผู้ใช้เข้าร่วมการ Stake แบบเนทีฟ ETH จะเข้าสู่ระบบผู้ตรวจสอบอย่างเป็นทางการของอีเธอเรียมโดยตรง การจัดสรรรางวัลและการลงโทษเมื่อทำผิดกฎจะถูกดำเนินการโดยอัตโนมัติด้วยโค้ดของโปรโตคอลระดับล่าง

ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาแหล่งรวมเงินทุนจากบุคคลที่สามเพื่อรวบรวมสินทรัพย์ และไม่จำเป็นต้องสร้างโทเค็นอนุพันธ์ (เช่น LST) เพื่อสะท้อนสิทธิ์การ Stake ทางอ้อม จึงขจัดความเสี่ยงซับซ้อนที่เกิดจากสัญญาโปรโตคอลของบุคคลที่สาม การกำกับดูแลข้ามชั้น และการหลุด peg ของอนุพันธ์ออกไปตั้งแต่ต้นทาง

จนถึงปัจจุบัน ภายในโปรโตคอลเนทีฟ อีเธอเรียมยังได้กำหนดขอบเขตความปลอดภัยและการออกที่ชัดเจนผ่านกลไกสามชุด

ประการแรก โปรโตคอลควบคุมพฤติกรรมของผู้ตรวจสอบผ่านรางวัลและการลงโทษ

ผู้ตรวจสอบต้องออนไลน์อย่างต่อเนื่อง ส่งข้อเสนอบล็อกและการพิสูจน์การตรวจสอบตามข้อกำหนด หากโหนดเกิดความผิดพลาดหรือออฟไลน์เป็นเวลานาน อาจพลาดรางวัลและถูกลงโทษด้วยการหักยอดคงเหลือตามสมควร หากผู้ตรวจสอบกระทำผิดร้ายแรงกว่า เช่น ลงนามในบล็อกที่ขัดแย้งกัน อาจทำให้เกิด Slashing (กลไกการริบ) ETH ที่ Stake บางส่วนจะถูกเผาทำลาย และผู้ตรวจสอบจะถูกบังคับให้ออกจากระบบ วัตถุประสงค์ของกลไกนี้คือให้ผู้เข้าร่วมต้องรับผิดชอบตามสมควรพร้อมกับได้รับผลตอบแทนจากการ Stake ทำให้พฤติกรรมใดๆ ที่พยายามทำลายฉันทามติของเครือข่ายต้องจ่ายต้นทุนทางเศรษฐกิจที่แท้จริง

ประการที่สอง สิทธิ์ถอนเงินและสิทธิ์การรันผู้ตรวจสอบสามารถเป็นอิสระจากกัน

นี่คือการออกแบบที่สำคัญมากของการ Stake แบบเนทีฟในด้านความปลอดภัยของสินทรัพย์ แม้คีย์ลงนามของผู้ตรวจสอบจะมีปัญหา ตราบใดที่คีย์ถอนเงินยังถูกเก็บรักษาอย่างปลอดภัยโดยผู้ใช้ ผู้โจมตีก็ไม่สามารถใช้คีย์ลงนามเพื่อถอนเงินต้นที่ Stake ของผู้ใช้ได้โดยตรง หลังจากการอัปเกรด Pectra อีเธอเรียมได้ปรับปรุงกลไกนี้ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ที่อยู่ถอนเงินสามารถเริ่มกระบวนการให้ผู้ตรวจสอบออกจากระบบได้โดยตรง ไม่ต้องพึ่งพาคีย์ลงนามของผู้ตรวจสอบทั้งหมดอีกต่อไป ซึ่งมอบหลักประกันระดับล่างให้ผู้ใช้แบบ non-custodial สามารถ "บังคับถอนเงิน" ได้ในสถานการณ์รุนแรง

สุดท้าย การออกจากการ Stake แบบเนทีฟก็อยู่ภายใต้กฎของโปรโตคอลเช่นกัน

การ Stake แบบเนทีฟรองรับการถอนรางวัลและการถอนเงินต้นทั้งหมด แต่ไม่ใช่การโอนทันทีเหมือนการโอนผ่านวอลเล็ตทั่วไป หลังจากผู้ตรวจสอบเริ่มดำเนินการออก ต้องเข้าคิวออกจากระบบตามกฎของโปรโตคอล (ระยะเวลารอขึ้นอยู่กับจำนวนผู้ตรวจสอบที่ออกพร้อมกันทั่วทั้งเครือข่ายในขณะนั้น) เมื่อเสร็จสิ้น เงินต้นและรางวัลคงเหลือจะถูกชำระไปยังที่อยู่ถอนเงินที่ผูกไว้โดยอัตโนมัติ (อ่านเพิ่มเติม "ทำไมการเข้าร่วมการ Stake แบบเนทีฟของอีเธอเรียมตอนนี้ต้องรอคิวหนึ่งเดือน?")

จากมุมมองนี้ คุณค่าของการ Stake แบบเนทีฟไม่ใช่แค่การได้รับรางวัล ETH เท่านั้น แต่ยังอยู่ที่การให้หลักประกันการชำระบัญชีระดับล่างที่กฎเปิดเผยทั้งหมด โปร่งใสตรวจสอบได้บนเชน และไม่พึ่งพาการจ่ายเงินของสถาบันรวมศูนย์ใดๆ

3. เปรียบเทียบสี่ทางเลือกหลัก: ขอบเขตความปลอดภัยของโหมดการ Stake ต่างๆ อยู่ที่ไหน?

เมื่อพิจารณา "การควบคุมคีย์" กับ "การพึ่งพาโปรโตคอล" ร่วมกัน ทางเลือกการ Stake ETH หลักสี่ประเภทในตลาดปัจจุบัน โดยพื้นฐานแล้วคือการกระจายความเสี่ยงไว้ในตะกร้าที่แตกต่างกัน

1. การ Stake แบบ custodial เต็มรูปแบบ (กระดานเทรดแบบรวมศูนย์ / สถาบันรับฝากทรัพย์สิน)

บริการ Stake ที่กระดานเทรดและสถาบันรับฝากทรัพย์สินให้บริการ มักมีเกณฑ์การเข้าร่วมต่ำที่สุด รองรับการ Stake จำนวนน้อย ประสบการณ์การใช้งานใกล้เคียงกับการลงทุนแบบดั้งเดิม ผู้ใช้ไม่ต้องจัดการกับการดำเนินการทางเทคนิคที่ซับซ้อน แต่ในขณะเดียวกัน สิทธิ์ควบคุมเงินต้นถูกโอนให้แพลตฟอร์มทั้งหมด แม้ ETH ระดับล่างจะเข้าสู่สัญญา Stake อย่างเป็นทางการของอีเธอเรียมในที่สุด ผู้ใช้ก็ยังต้องแบกรับความเสี่ยงด้านเครดิตของแพลตฟอร์ม ความเสี่ยงด้านการควบคุมภายใน และข้อจำกัดการถอนเงินในสภาวะตลาดรุนแรง

2. การ Stake แบบมีสภาพคล่อง (โดยมี Lido และโปรโตคอล LST อื่นๆ เป็นตัวแทน)

ยกตัวอย่างโปรโตคอลการ Stake แบบมีสภาพคล่อง เช่น Lido หลังจากผู้ใช้ฝาก ETH จะได้รับ LST ที่แสดงสิทธิ์การ Stake เช่น stETH สะดวกในการนำไปสร้างผลตอบแทนต่อใน DeFi หรือเปลี่ยนเป็นเงินสดในตลาดรองได้ตลอดเวลา ข้อได้เปรียบใหญ่ที่สุดของทางเลือกนี้คือการลดเกณฑ์การเข้าร่วม และให้ผู้ใช้ยังสามารถเข้าร่วมแอปพลิเคชันอื่นๆ เช่น DeFi ได้ระหว่างการ Stake แต่ระดับความเสี่ยงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ การถือ LST ไม่ได้เท่ากับการมีสิทธิ์ถอนเงินของผู้ตรวจสอบ แต่เป็นการถือตราสารสิทธิ์ที่อิงสัญญาอัจฉริยะ นอกจากความเสี่ยงจากการถูกลงโทษของโหนดระดับล่างแล้ว ผู้ใช้ยังต้องแบกรับความเสี่ยงจากช่องโหว่ของสัญญาอัจฉริยะ ความเสี่ยงด้านการกำกับดูแลโปรโตคอล และความเสี่ยงจากส่วนลดราคาในตลาดรอง (การหลุด peg) และการแห่ถอนคืนของ LST ในสภาวะตลาดรุนแรง ซึ่งเคยเกิดขึ้นหลายครั้งในประวัติศาสตร์ของ LST

3. การ Stake แบบเนทีฟ non-custodial (ถือสิทธิ์ถอนเงินเอง + ผู้ให้บริการโหนดมืออาชีพ)

การ Stake แบบเนทีฟ non-custodial พยายามแก้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างความเป็นเจ้าของสินทรัพย์กับการดูแลโหนด ผู้ใช้เข้าร่วมเครือข่ายผ่านกลไกการ Stake แบบเนทีฟของอีเธอเรียม ถือคีย์ถอนเงินด้วยตนเอง ส่วนผู้ให้บริการมืออาชีพรับผิดชอบการรัน การเฝ้าระวัง และการบำรุงรักษาผู้ตรวจสอบ ผู้ใช้ไม่ต้องแบกรับความเสี่ยงจากการหลุด peg ของโทเค็นการ Stake แบบมีสภาพคล่องเพิ่มเติม และยังลดความเสี่ยงเพิ่มเติมจากสัญญาอัจฉริยะและกลไกการกำกับดูแลของแหล่งรวมการ Stake จากบุคคลที่สาม

4. การ Stake แบบอิสระ (Solo Staking)

หากผู้ใช้มี ETH เพียงพอและความสามารถทางเทคนิค ก็สามารถตั้งโหนดผู้ตรวจสอบด้วยตนเองได้ ในวิธีนี้ คีย์ลงนาม คีย์ถอนเงิน และอุปกรณ์โหนดทั้งหมดจัดการโดยผู้ใช้เอง ไม่ต้องพึ่งพาผู้ให้บริการโหนดบุคคลที่สาม แต่ไม่ได้หมายความว่าความเสี่ยงต่ำที่สุด ข้อผิดพลาดของฮาร์ดแวร์โหนด เครือข่ายขัดข้อง การตั้งค่าไคลเอนต์ผิดพลาด การสำรองคีย์ไม่เหมาะสม หรือแม้แต่การลงนามซ้ำซ้อน ล้วนอาจทำให้สูญเสียผลตอบแทนหรือถูกลงโทษ ดังนั้นสำหรับผู้ใช้ทั่วไปที่ไม่มีประสบการณ์การดูแลโหนดระยะยาว ต้นทุนทางเทคนิคและการบำรุงรักษาก็เป็นอุปสรรคเช่นกัน

โดยสรุป ความแตกต่างด้านความปลอดภัยของแต่ละโหมดสามารถสรุปได้ดังนี้:

การ Stake แบบ custodial เต็มรูปแบบ: คีย์ถอนเงินถือโดยแพลตฟอร์มรวมศูนย์ การพึ่งพาสัญญา/แพลตฟอร์มสูงมาก ความเสี่ยงหลักอยู่ที่เครดิตของแพลตฟอร์มและข้อจำกัดการควบคุมความเสี่ยง

การ Stake แบบมีสภาพคล่อง: คีย์ถอนเงินถือโดยโปรโตคอล/แหล่งรวมสัญญาอัจฉริยะ การพึ่งพาสัญญา/แพลตฟอร์มสูงมาก ความเสี่ยงหลักอยู่ที่ช่องโหว่ของสัญญา ความเสี่ยงด้านการกำกับดูแล การหลุด peg ของ LST และการแห่ถอนคืน

การ Stake แบบเนทีฟ non-custodial: คีย์ถอนเงินถือโดยผู้ใช้เอง การพึ่งพาสัญญา/แพลตฟอร์มต่ำมาก (โต้ตอบกับโปรโตคอลระดับล่างโดยตรง) ความเสี่ยงหลักอยู่ที่การลงโทษจากการดูแลของผู้ให้บริการ (Slashing) และการเก็บรักษาคีย์ส่วนบุคคล

การ Stake แบบอิสระ: คีย์ถอนเงินถือโดยผู้ใช้เอง ไม่มีการพึ่งพาสัญญา/แพลตฟอร์ม ความเสี่ยงหลักอยู่ที่ข้อผิดพลาดของฮาร์ดแวร์และเครือข่าย ข้อผิดพลาดในการบำรุงรักษาที่นำไปสู่ Slashing และการเก็บรักษาคีย์ส่วนบุคคล

โดยรวมแล้ว โหมดการ Stake ที่แตกต่างกันตอบสนองความต้องการด้านขนาดเงินทุนและระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ที่แตกต่างกัน สำหรับผู้ใช้ที่ให้ความสำคัญกับการควบคุมเงินต้นอย่างสมบูรณ์ และในขณะเดียวกันก็ไม่ต้องการเสียแรงดูแลเซิร์ฟเวอร์ด้วยตนเอง "การ Stake แบบเนทีฟ non-custodial" ย่อมเป็นทางออกด้านความปลอดภัยที่เหมาะสมกว่า

นี่คือแนวคิดการออกแบบหลักของแผนการ Stake ETH แบบ non-custodial ของ imToken สิทธิ์ถอนเงินที่ไม่ควรมอบให้ผู้อื่นจะถูกเก็บไว้ในวอลเล็ตของผู้ใช้เอง ส่วนการดูแลโหนดที่ต้องการความพร้อมใช้งานสูงจะมอบให้กับโครงสร้างพื้นฐานมืออาชีพ

ในระดับการนำไปใช้จริง แผนนี้ยังมีโหมดโหนดผู้ตรวจสอบแบบทบต้นและโหมดโหนดผู้ตรวจสอบแบบถอนอัตโนมัติสองรูปแบบ ผู้ใช้สามารถเลือกวิธีการจัดการเงินทุนที่แตกต่างกันได้อย่างยืดหยุ่น:

โหนดผู้ตรวจสอบแบบทบต้น: รางวัลทั้งหมดที่เกิดจากการ Stake จะถูกเก็บไว้ในยอดคงเหลือของผู้ตรวจสอบโดยอัตโนมัติเพื่อนำไปลงทุนซ้ำแบบทบต้น เพิ่มประสิทธิภาพการทบต้นของเงินทุนในระยะยาว (เพดานการ Stake ที่มีผลของโหนดผู้ตรวจสอบหนึ่งโหนดสามารถขยายได้สูงสุดถึง 2048 ETH)

โหนดผู้ตรวจสอบแบบถอนอัตโนมัติ: ยอดคงเหลือที่มีผลของโหนดผู้ตรวจสอบจะคงไว้ที่ 32 ETH รางวัลการ Stake ในชั้นฉันทามติส่วนที่เกินจะถูกส่งกลับไปยังที่อยู่ถอนเงินของผู้ใช้โดยโปรโตคอลอีเธอเรียมเป็นระยะและอัตโนมัติ ไม่ต้องเรียกรับด้วยตนเอง เหมาะสำหรับผู้ใช้ที่ต้องการกระแสเงินสดสม่ำเสมอ

แน่นอนว่า การเลือกโหมด non-custodial ไม่ได้หมายความว่าจะเป็น "เจ้าของที่ไม่ใส่ใจ" ได้ เนื่องจากสิทธิ์ควบคุมสินทรัพย์ขั้นสุดท้ายอยู่ในมือของผู้ใช้เองทั้งหมด ผู้ใช้ยังต้องรับผิดชอบด้านความปลอดภัยส่วนบุคคล สำรองวลีกู้คืนวอลเล็ตแบบออฟไลน์อย่างเหมาะสม ตรวจสอบที่อยู่ถอนเงินอย่างละเอียดก่อนเริ่มการ Stake และมีความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับกลไกการเข้าคิวออกจากระบบของโปรโตคอลอีเธอเรียม อัตราค่าบริการ และกฎการลงโทษระดับล่างที่อาจเกิดขึ้น

ส่งท้าย

เมื่อ ETH จำนวนมากขึ้นเข้าสู่ระบบการสร้างผลตอบแทนระยะยาว ในฐานะผู้ถือ สิ่งที่เราควรให้ความสนใจอย่างแท้จริงอาจไม่ใช่แค่สินทรัพย์ของเราจะได้รับผลตอบแทนเท่าไร แต่คือเมื่อส่วนบริการภายนอกใดๆ เกิดสถานการณ์รุนแรง ฉันยังคงมีสิทธิ์ขั้นสุดท้ายในการนำเงินต้นกลับคืนหรือไม่?

เก็บสิทธิ์ควบคุมสินทรัพย์ขั้นสุดท้ายไว้ในมือของตนเอง ให้มืออาชีพรับผิดชอบงานที่ต้องใช้ความเชี่ยวชาญ